پارگی کیسه آب یکی از اتفاقهایی است که میتواند در هر مرحلهای از بارداری، نگرانی زیادی برای مادر ایجاد کند. گاهی مایع بهصورت ناگهانی و با حجم زیاد خارج میشود و مادر تقریباً مطمئن است که «کیسه آبم پاره شده است». اما همیشه اینطور نیست؛ گاهی فقط چند قطره یا رطوبت مداوم دیده میشود و تشخیص آن از ترشحات واژن یا نشت ادرار آسان نیست.
سؤال مهم این است: آیا هر نشتی به معنی پارگی کیسه آب است؟ آیا پارگی کیسه آب همیشه خطرناک است؟ و اگر احتمال پارگی وجود داشته باشد، مادر باید چه کاری انجام دهد؟
لیلا علیآبادی، کارشناس مامایی، در این مطلب توضیح میدهد که پارگی کیسه آب چگونه خود را نشان میدهد، آیا امکان زنده ماندن جنین بعد از پارگی وجود دارد، تست پارگی کیسه آب چگونه انجام میشود و در صورت مشاهده نشتی چه اقدامی باید انجام داد.
در این مقاله، پارگی کیسه آب را از نگاه بالینی بررسی میکنیم؛ از اولین نشانههای نشتی گرفته تا روش تشخیص، خطرات برای جنین، پارگی کیسه آب در ماههای مختلف بارداری و اقداماتی که نباید به تأخیر بیفتند.
پارگی کیسه آب دقیقاً چیست؟
جنین داخل رحم درون کیسهای قرار دارد که حاوی مایع آمنیوتیک است. این کیسه از پردههای جنینی تشکیل شده و مایع اطراف جنین نقش مهمی در محافظت، حرکت و رشد او دارد.
وقتی این پردهها دچار پارگی میشوند، مایع آمنیوتیک از واژن خارج میشود و اصطلاحاً میگوییم کیسه آب پاره شده است.
پارگی کیسه آب معمولاً نزدیک شروع یا در جریان زایمان اتفاق میافتد؛ اما اگر قبل از شروع دردهای زایمانی رخ دهد، به آن پارگی زودرس پردهها یا PROM گفته میشود.
اگر پارگی پردهها قبل از هفته ۳۷ بارداری و پیش از شروع زایمان اتفاق بیفتد، اصطلاح PPROM یا پارگی زودرس پیش از موعد پردهها مطرح میشود. این وضعیت به دلیل افزایش احتمال زایمان زودرس و عفونت، نیازمند ارزیابی پزشکی است.
آیا پارگی کیسه آب در بارداری خطرناک است؟
گاهی بله، اما شدت خطر برای همه مادران یکسان نیست.
یکی از اشتباهات رایج این است که پارگی کیسه آب را یا کاملاً بیخطر تصور کنیم یا آن را مساوی با از دست رفتن جنین بدانیم. هیچکدام از این دو برداشت دقیق نیست.
خطرات احتمالی بهخصوص در پارگی زودرس شامل موارد زیر است:
- شروع زایمان زودرس
- افزایش احتمال عفونت داخل رحم
- عفونت مادر یا نوزاد
- افتادن یا فشرده شدن بند ناف در شرایط خاص
- جدا شدن جفت در برخی موارد
- مشکلات مرتبط با نارس بودن نوزاد
- در پارگیهای بسیار زودرس، مشکلات جدی مرتبط با تکامل ریه و تولد در سنین بسیار پایین بارداری
بنابراین پاسخ به سؤال «آیا پارگی کیسه آب خطرناک است؟» بدون دانستن سن بارداری و شرایط مادر و جنین کامل نیست.
علائم پارگی یا نشتی کیسه آب چیست؟
پارگی کیسه آب همیشه با خروج ناگهانی حجم زیادی از مایع اتفاق نمیافتد.
ممکن است یکی از این حالتها را تجربه کنید:
۱. خروج ناگهانی و قابل توجه مایع
مادر ممکن است احساس کند چیزی در واژن باز شده و مقدار زیادی مایع خارج شده است. این حالت معمولاً تشخیص را سادهتر میکند.
۲. خروج مایع بهصورت قطرهقطره
گاهی پارگی کوچک است و مایع بهتدریج خارج میشود. در این حالت ممکن است مادر تصور کند فقط ترشحات واژن افزایش پیدا کرده است.
۳. خیس شدن مکرر لباس زیر
اگر لباس زیر بدون علت مشخص مرتب خیس میشود، مخصوصاً اگر این رطوبت دوباره و دوباره ایجاد شود، احتمال نشت مایع آمنیوتیک باید بررسی شود.
۴. افزایش خروج مایع با تغییر وضعیت
گاهی مادر هنگام بلند شدن از تخت، راه رفتن، سرفه یا تغییر وضعیت متوجه خروج مایع بیشتری میشود.
۵. نداشتن درد یا انقباض
پارگی کیسه آب الزاماً با درد همراه نیست.
ممکن است پردهها پاره شوند اما هنوز انقباضهای منظم زایمانی شروع نشده باشند.
مشاوره زنان، زایمان و بارداری
لیلا علیآبادی | کارشناس مامایی
مایع کیسه آب چه شکلی است؟
مایع آمنیوتیک معمولاً رقیق و آبکی است و اغلب بیرنگ یا زرد بسیار کمرنگ به نظر میرسد.
اما فقط بر اساس رنگ و ظاهر مایع نمیتوان با اطمینان گفت که مایع آمنیوتیک است.
برای مثال:
| ویژگی | مایع آمنیوتیک | ادرار | ترشحات واژن |
|---|---|---|---|
| حالت | معمولاً آبکی | آبکی | معمولاً غلیظتر |
| بو | معمولاً بوی تند ادرار ندارد | بوی مشخص ادرار | بسته به نوع ترشح متفاوت |
| خروج | ممکن است مداوم یا قطرهای باشد | معمولاً با فشار مثانه مرتبط است | اغلب بدون خروج آبکی مداوم |
| تشخیص فقط با ظاهر | قابل اعتماد نیست | قابل تشخیصتر | گاهی مشابه است |
نکته مهم: این جدول فقط به افتراق اولیه کمک میکند و جایگزین معاینه یا تست تشخیصی نیست.
نشتی کیسه آب چگونه تشخیص داده میشود؟
اگر مادر احتمال دهد کیسه آب پاره شده، مهمترین کار این نیست که در خانه با روشهای مختلف آزمایش کند؛ بلکه باید احتمال پارگی به شکل پزشکی بررسی شود.
در ارزیابی بالینی، پزشک یا ماما ابتدا شرح حال را بررسی میکند و در صورت نیاز معاینه با اسپکولوم استریل انجام میشود تا وجود مایع آمنیوتیک در واژن بررسی شود.
اگر در معاینه مایع واضح دیده نشود، بسته به شرایط ممکن است تستهای اختصاصی مایع واژن مانند PAMG-1 یا IGFBP-1 مورد استفاده قرار گیرند. NICE و RCOG نیز بر ارزیابی بالینی و استفاده مناسب از این تستها در موارد مشکوک تأکید کردهاند.
سونوگرافی نیز میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره حجم مایع آمنیوتیک و وضعیت جنین بدهد، اما بهتنهایی همیشه نمیتواند پارگی کیسه آب را تأیید یا رد کند.
تست پارگی کیسه آب در خانه چگونه است؟
یکی از پرتکرارترین سؤالها این است که:
«آیا میتوانم خودم در خانه بفهمم کیسه آبم سوراخ شده است؟»
پاسخ این است که هیچ روش خانگی نباید جای تشخیص پزشکی را بگیرد.
ممکن است مادر از پد بهداشتی برای مشاهده مقدار، رنگ و تکرار خروج مایع استفاده کند، اما این کار تشخیص قطعی ایجاد نمیکند.
همچنین تستهای خانگی مبتنی بر تغییر pH میتوانند تحت تأثیر عواملی مانند خون، عفونت یا سایر ترشحات قرار بگیرند و نتیجه آنها الزاماً به معنای تأیید یا رد قطعی پارگی نیست. NICE نیز استفاده از نیترازین را برای تشخیص PPROM توصیه نمیکند.
دیدگاه تخصصی لیلا علیآبادی
اگر یک مادر از من بپرسد «اول در خانه چه کار کنم؟»، مهمترین توصیه من این است که بهجای تلاش برای تشخیص قطعی در خانه، زمان شروع نشتی، مقدار تقریبی، رنگ مایع و علائم همراه را به خاطر بسپارد و برای ارزیابی پزشکی اقدام کند.
دلیلش ساده است: گاهی مقدار مایع بسیار کم است، اما اهمیت بالینی آن زیاد است؛ مخصوصاً وقتی سن بارداری پایین باشد.
آیا پارگی کیسه آب بدون درد ممکن است؟
بله.
پارگی کیسه آب میتواند قبل از شروع انقباضهای منظم اتفاق بیفتد.
بنابراین این تصور که:
«چون درد ندارم، پس کیسه آبم پاره نشده»
تصور درستی نیست.
اگر مایع آبکی بهطور مکرر خارج میشود، حتی در صورت نداشتن درد، باید احتمال پارگی بررسی شود.
آیا جنین بعد از پاره شدن کیسه آب زنده میماند؟
بله، پارگی کیسه آب بهتنهایی به معنی مرگ جنین نیست.
اما احتمال بقا و عوارض به عوامل متعددی بستگی دارد، از جمله:
- هفته بارداری هنگام پارگی
- وضعیت جنین
- میزان باقیمانده مایع آمنیوتیک
- وجود یا نبود عفونت
- شروع یا عدم شروع زایمان
- وضعیت جفت و بند ناف
- شرایط مادر
- امکانات مراقبت از نوزاد نارس
هرچه پارگی در سن پایینتری از بارداری اتفاق بیفتد، نگرانی درباره عوارض ناشی از نارس بودن بیشتر میشود. در PPROM قبل از ۲۴ هفته، تصمیمگیری بسیار پیچیدهتر است و باید کاملاً فردی و با مشارکت تیم زنان، مامایی و در صورت نیاز متخصص نوزادان انجام شود.
بنابراین نمیتوان برای همه مادران یک عدد ثابت برای «احتمال زنده ماندن جنین» ارائه کرد.
حرکات جنین بعد از پاره شدن کیسه آب
حرکت جنین یکی از موضوعاتی است که نباید نادیده گرفته شود.
اگر مادر بعد از مشاهده نشتی یا پارگی کیسه آب متوجه شود که حرکات جنین نسبت به الگوی معمول کمتر یا به شکل محسوسی متفاوت شده است، باید سریع ارزیابی شود.
نباید منتظر شروع درد، انقباض یا خروج بیشتر مایع ماند.
کاهش حرکات جنین همیشه به معنای وجود یک مشکل خاص نیست، اما در چنین شرایطی ارزش بررسی فوری دارد.
پارگی کیسه آب در پنج ماهگی چه معنایی دارد؟
پارگی کیسه آب در حدود ماه پنجم بارداری یک وضعیت جدی است و نمیتوان آن را مانند پارگی کیسه آب در هفتههای نزدیک به زایمان مدیریت کرد.
در این سن بارداری، پزشک باید مواردی مانند:
- سن دقیق بارداری
- وضعیت جنین
- میزان مایع آمنیوتیک
- علائم عفونت
- وضعیت دهانه رحم
- احتمال زایمان زودرس
- شرایط مادر
- امکانات مراقبت از نوزاد بسیار نارس
را بررسی کند.
در PPROM پیش از ۲۴ هفته، تصمیمگیری باید کاملاً فردی باشد و خانواده نیاز به مشاوره دقیق درباره خطرات مادر و جنین و گزینههای پیش رو دارد.
یک نکته بسیار مهم
پارگی کیسه آب در پنج ماهگی به معنی این نیست که حتماً جنین از بین میرود.
اما این وضعیت آنقدر مهم است که نباید منتظر ماند تا ببینیم «خودش چه میشود».
چه چیزهایی باعث پارگی کیسه آب میشوند؟
در بسیاری از موارد نمیتوان یک علت قطعی و واحد برای پارگی پردهها پیدا کرد.
با این حال، بعضی عوامل میتوانند با افزایش خطر همراه باشند، از جمله:
- عفونتهای دستگاه تناسلی یا داخل رحم
- سابقه زایمان زودرس یا PPROM
- کوتاهی یا مشکلات دهانه رحم
- بارداری چندقلویی
- افزایش بیش از حد مایع آمنیوتیک در برخی شرایط
- برخی مشکلات جفت
- خونریزی در دوران بارداری
- بعضی بیماریها و شرایط مادر
- برخی عوامل مرتبط با سبک زندگی مانند مصرف سیگار
بنابراین بهتر است بهجای جستوجوی یک «کار مشخص که باعث پاره شدن کیسه آب میشود»، عوامل خطر را در کنار وضعیت بالینی مادر بررسی کنیم.
آیا رابطه جنسی باعث پاره شدن کیسه آب میشود؟
نمیتوان گفت رابطه جنسی در یک بارداری سالم و بدون محدودیت پزشکی، بهطور معمول باعث پارگی کیسه آب میشود.
اما شرایط هر بارداری متفاوت است.
اگر پزشک به دلیل مشکلاتی مانند خونریزی، جفت سرراهی، نارسایی دهانه رحم، خطر زایمان زودرس یا سایر شرایط، محدودیت جنسی توصیه کرده باشد، باید همان توصیه رعایت شود.
همچنین اگر احتمال پارگی کیسه آب وجود دارد، بهتر است تا زمان ارزیابی پزشکی از وارد کردن هر چیزی به واژن و رابطه جنسی خودداری شود.
مشاوره زنان، زایمان و بارداری
لیلا علیآبادی | کارشناس مامایی
اگر احتمال میدهم کیسه آبم پاره شده، چه کار کنم؟
اگر شک دارید، این مراحل عملی میتوانند کمککننده باشند:
۱. زمان شروع خروج مایع را به خاطر بسپارید
اگر میتوانید ساعت تقریبی شروع نشتی را یادداشت کنید.
۲. به رنگ و مقدار مایع توجه کنید
اگر مایع سبز، قهوهای، خونی یا بدبو است، اهمیت بیشتری دارد.
۳. از پد تمیز استفاده کنید
این کار میتواند به مشاهده مقدار و تکرار خروج مایع کمک کند.
۴. از تستهای خانگی بهعنوان تشخیص قطعی استفاده نکنید
نتیجه یک تست خانگی نباید مراجعه را به تأخیر بیندازد.
۵. چیزی داخل واژن قرار ندهید
تا زمان ارزیابی، از تامپون و هرگونه اقدام داخل واژن خودداری کنید.
۶. با مرکز درمانی یا ماما/پزشک خود تماس بگیرید
بهخصوص اگر سن بارداری کمتر از ۳۷ هفته است، احتمال پارگی نیاز به ارزیابی سریع دارد. RCOG نیز در صورت شک به PPROM بر تماس سریع با تیم مراقبت بارداری تأکید دارد.
چه زمانی پارگی کیسه آب یک وضعیت اورژانسی است؟
در صورت وجود هرکدام از علائم زیر، مراجعه فوری اهمیت دارد:
- تب یا احساس لرز
- حال عمومی نامساعد
- درد شکم یا رحم
- انقباضهای منظم
- خونریزی واژینال
- مایع بدبو
- مایع سبز یا قهوهای
- کاهش یا تغییر واضح حرکات جنین
- احساس فشار شدید لگنی
- خروج قابل توجه و مداوم مایع
- هرگونه شک به پارگی کیسه آب در سن پایین بارداری
در PPROM، تشخیص عفونت تنها بر اساس یک علامت یا یک آزمایش انجام نمیشود و ارزیابی بالینی، علائم مادر، آزمایشهای خونی و وضعیت ضربان قلب جنین میتوانند در کنار هم مورد بررسی قرار گیرند.
اگر کیسه آب پاره شود، آیا حتماً باید همان لحظه زایمان کرد؟
خیر؛ تصمیم برای زایمان به سن بارداری و وضعیت مادر و جنین بستگی دارد.
در پارگی پیش از موعد، اگر مادر و جنین شرایط پایدار داشته باشند و نشانهای از عفونت یا عارضه جدی وجود نداشته باشد، در برخی سنین بارداری ممکن است ادامه بارداری تحت نظر تیم درمانی انتخاب شود.
در مقابل، وجود عفونت، وضعیت نامطمئن جنین، برخی مشکلات جفت، شروع زایمان یا سایر اندیکاسیونهای مامایی میتواند تصمیم را تغییر دهد.
برای نمونه، NICE در پارگی پیش از موعد بین ۳۴ تا قبل از ۳۷ هفته، تصمیمگیری درباره ادامه بارداری یا القای زایمان را بر اساس شرایط مادر و جنین، خطرات و امکانات مراقبت از نوزاد توصیه میکند؛ در پارگی کیسه آب در ترم، یعنی از ۳۷ هفته به بعد، نیز گزینه انتظار تا حدود ۲۴ ساعت یا القای زایمان قابل بررسی است.
درمان پارگی کیسه آب چگونه انجام میشود؟
درمان یک نسخه ثابت برای همه مادران ندارد.
ممکن است تیم درمان بر اساس سن بارداری و وضعیت مادر و جنین از مواردی مانند موارد زیر استفاده کند:
- بستری یا پایش دقیق
- بررسی علائم عفونت
- آنتیبیوتیک در شرایطی که اندیکاسیون داشته باشد
- کورتیکواستروئید برای کمک به بلوغ ریه جنین در سنین بارداری مناسب
- منیزیم سولفات در برخی سنین و شرایط خاص برای کاهش خطر برخی عوارض عصبی نوزاد
- پایش ضربان قلب و وضعیت جنین
- تصمیمگیری درباره زمان مناسب زایمان
RCOG در مدیریت PPROM از ۲۴ تا ۳۶+۶ هفته بر ارزیابی عفونت، آنتیبیوتیک و استفاده مناسب از کورتیکواستروئید و منیزیم سولفات تأکید کرده است؛ با این حال جزئیات درمان بر اساس سن بارداری و شرایط فردی متفاوت است.
دیدگاه تخصصی لیلا علیآبادی، کارشناس مامایی
در موضوع پارگی کیسه آب، به نظر من مهمترین نکته این است که مادر بین «مشاهده نشتی» و «تشخیص پارگی کیسه آب» تفاوت قائل شود.
خیلی از مادران زمانی که لباس زیرشان خیس میشود، بین سه احتمال مردد میمانند: ترشحات بارداری، نشت ادرار یا مایع آمنیوتیک. در این شرایط، تلاش برای تشخیص قطعی فقط بر اساس رنگ، بو یا یک تست خانگی میتواند باعث اطمینان کاذب شود.
من در آموزش به مادران روی چند اصل تأکید میکنم:
اول؛ نبود درد، پارگی را رد نمیکند
ممکن است کیسه آب پاره شود و مادر هنوز هیچ درد یا انقباض منظمی نداشته باشد. بنابراین «درد ندارم» دلیل کافی برای منتفی کردن پارگی نیست.
دوم؛ سن بارداری از مقدار مایع مهمتر است
ممکن است یک مادر نزدیک ترم مقدار زیادی مایع از دست بدهد و مادر دیگری در سن پایینتر فقط چند قطره نشتی داشته باشد. از نظر تصمیمگیری پزشکی، این دو وضعیت را نمیتوان با یک معیار سنجید.
سوم؛ کاهش حرکات جنین را نباید به پارگی آب نسبت داد و منتظر ماند
اگر حرکات جنین کمتر از الگوی معمول شده، این موضوع باید جدی گرفته شود و ارزیابی پزشکی انجام شود.
چهارم؛ هدف از تشخیص، فقط جواب دادن به سؤال «آب پاره شده یا نه؟» نیست
اگر پارگی تأیید شود، سؤالهای مهمتری مطرح میشوند:
جنین در چه هفتهای است؟ آیا عفونت وجود دارد؟ وضعیت جنین چگونه است؟ آیا زایمان شروع شده؟ آیا میتوان بارداری را ایمن ادامه داد؟
این نگاه باعث میشود مدیریت مادر بر اساس شرایط واقعی او انجام شود، نه صرفاً بر اساس یک نتیجه مثبت یا منفی.
پنجم؛ ترس مادر نباید جای تصمیم پزشکی را بگیرد
پارگی کیسه آب اتفاق مهمی است، اما همیشه به معنی از دست دادن جنین یا زایمان فوری نیست. از طرف دیگر، نباید آن را کماهمیت دانست و منتظر ماند تا علائم شدیدتر شوند.
بهترین تصمیم، تصمیمی است که بر اساس سن بارداری، وضعیت مادر، وضعیت جنین و بررسی احتمال عفونت گرفته شود.
چند باور اشتباه درباره پارگی کیسه آب
«اگر کیسه آب پاره شود، جنین حتماً از بین میرود.»
خیر. نتیجه به سن بارداری و شرایط مادر و جنین بستگی دارد.
«اگر درد نداشته باشم، یعنی کیسه آب سالم است.»
خیر. پارگی میتواند بدون شروع انقباضهای منظم اتفاق بیفتد.
«با تست خانگی میتوانم با اطمینان تشخیص بدهم.»
خیر. تستهای خانگی جایگزین ارزیابی پزشکی نیستند.
«اگر مایع کم باشد، پس مهم نیست.»
مقدار کم مایع نیز میتواند ناشی از نشتی پردهها باشد و ارزش بررسی دارد.
«بعد از پارگی کیسه آب حتماً باید همان لحظه زایمان انجام شود.»
خیر. زمان زایمان به سن بارداری، وضعیت مادر و جنین و وجود عوارض بستگی دارد.
جمعبندی؛ اگر شک دارم کیسه آبم پاره شده چه کنم؟
پارگی کیسه آب ممکن است با یک خروج ناگهانی و واضح مایع یا فقط با نشتیهای کم و مکرر ظاهر شود. تشخیص آن همیشه از روی ظاهر مایع آسان نیست و تست خانگی نمیتواند جای ارزیابی پزشکی را بگیرد.
اگر احتمال میدهید کیسه آب پاره یا سوراخ شده است، بهخصوص اگر قبل از هفته ۳۷ بارداری هستید، بهتر است موضوع را جدی بگیرید و برای ارزیابی اقدام کنید.
و اگر همراه با نشتی، تب، درد، انقباض، خونریزی، مایع بدبو یا تغییر حرکات جنین وجود دارد، مراجعه فوری اهمیت بیشتری پیدا میکند.
در نهایت، پارگی کیسه آب یک تشخیص واحد با یک نتیجه یکسان برای همه مادران نیست؛ سن بارداری و وضعیت مادر و جنین تعیین میکنند که این اتفاق تا چه اندازه خطرناک است و چه اقدامی باید انجام شود.
مشاوره زنان، زایمان و بارداری
لیلا علیآبادی | کارشناس مامایی
سؤالات متداول درباره پارگی کیسه آب در بارداری
آیا پارگی کیسه آب همیشه با خروج زیاد مایع همراه است؟
خیر. ممکن است مایع بهصورت ناگهانی و زیاد یا به شکل نشتی و چند قطرهای خارج شود. حتی نشتی کم نیز در صورت تداوم باید بررسی شود.
از کجا بفهمیم مایع خارجشده آب کیسه جنین است؟
تشخیص فقط با رنگ، بو یا مقدار مایع همیشه قابل اعتماد نیست؛ زیرا نشت ادرار و ترشحات واژن نیز ممکن است مشابه باشند. در صورت شک، بررسی پزشکی دقیقتر است.
آیا پارگی کیسه آب بدون درد هم ممکن است؟
بله. پارگی پردهها میتواند پیش از شروع انقباضهای منظم اتفاق بیفتد؛ بنابراین نداشتن درد، پارگی کیسه آب را رد نمیکند.
آیا تست پارگی کیسه آب در خانه قابل اعتماد است؟
تستهای خانگی جایگزین تشخیص پزشکی نیستند. در صورت شک، ممکن است معاینه و بررسی مایع واژن برای تشخیص لازم باشد.
اگر کیسه آب پاره شود، جنین حتماً از بین میرود؟
خیر. نتیجه به هفته بارداری، وضعیت جنین، وجود عفونت و عوارض احتمالی بستگی دارد. پارگی در سنین پایینتر بارداری معمولاً نگرانی بیشتری ایجاد میکند.
پارگی کیسه آب در پنج ماهگی خطرناک است؟
بله، این وضعیت جدی است و باید سریع ارزیابی شود. در پارگی پیش از ۲۴ هفته، تصمیمگیری کاملاً به شرایط مادر و جنین وابسته است.
بعد از پارگی کیسه آب، حرکات جنین باید چگونه باشد؟
مادر باید همچنان به الگوی معمول حرکات جنین توجه کند. کاهش یا تغییر واضح حرکات جنین نیاز به ارزیابی فوری دارد.
اگر شک کنم کیسه آبم پاره شده، چه کار کنم؟
از تامپون یا وارد کردن چیزی به واژن خودداری کنید، از یک پد تمیز برای مشاهده مقدار و رنگ مایع استفاده کنید و برای بررسی پزشکی با ماما یا پزشک خود تماس بگیرید.
منابع:
NICE – Preterm labour and birth (NG25): راهنمای تشخیص و مدیریت PPROM، ارزیابی عفونت و درمانهای مرتبط.
NICE – Preterm labour and birthRCOG – Green-top Guideline No. 73: راهنمای تخصصی مراقبت از مادران مبتلا به PPROM از هفته ۲۴ به بعد.
RCOG – Care of Women Presenting with Suspected PPROMRCOG – PPROM قبل از ۲۴ هفته: منبع مهم برای بخش «پارگی کیسه آب در پنج ماهگی» و سنین بسیار پایین بارداری.
RCOG – When your waters break before 24 weeksNICE – Inducing labour (NG207): برای توضیح اینکه بعد از پارگی کیسه آب، زایمان همیشه بلافاصله انجام نمیشود و تصمیم بر اساس سن بارداری و شرایط مادر و جنین گرفته میشود.
NICE – Inducing labour
